summer

Weekend vibes in the park ~ Викендашки во парк

No matter the season, Skopje city park will forever be my favorite place in the city, and a never-ending inspiration for photography.


Без разлика на сезоната, Градски парк Скопје засекогаш ќе остане моето омилено место во градот, и непресушлива инспирација за фотографија.

Summer in park 2Summer in park 4

Summer in park 8Summer in park 10

Advertisements

Leisure morning hangout with Hemingway ~ Опуштено утринско дружење со Хемингвеј

Four big ice cubes are bathing in my morning milky unsweetened coffee, doing a hula dance around the see-through pink straw, constantly surfacing on the top and going back in, clicking on the tall walls of the glass as I’m bringing it closer to my lips to take a sip.

The sun has spread out it’s rays lavishly on every inch of the city, making sure it’s statement it’s load and clear: summer has arrived. Luckily, my balcony is selfishly tucked in on the first floor, between the trees and the neighboring buildings, possessively grabbing all the shadow it can catch.

The tree leaves are soaking up the morning sun rays, casually moving up and down guided by the delicate breeze. The birds are cheerfully chirping ignoring the fact that they’re being defeated by the children’s chatter that echoes throughout the neighborhood.

I’ve never appreciated my balcony spot more in my life. I sit in my terrace chair with my feet up on another one, enjoying my cold milky unsweetened coffee while reading “The old man and the sea” by Ernest Hemingway.

“…His hope and his confidence had never gone. But now they were freshening as when the breeze rises…”. The simple things in life are often the best. It’s true.

2017-06-20-11-19-20-1.jpg

                                                                           (my photo)

Четири големи коцки мраз се капат во моето утринско млечно незасладено кафе, изведуваат хула танц околу проѕирната розева сламка, постојано се појавуваат на површината и се враќаат назад, одѕвекнуваат од високите ѕидови на стаклената чаша како што ја приближувам до моите усни за да се напијам голтка.

Сонцето ги распостелило своите зраци раскошно врз секој дел од градот, осигурувајќи се дека неговата изјава е јасна и гласна: летото пристигна. Среќа, мојот балкон е себично скриен на првиот спрат, помеѓу дрвјата и соседните згради, посесивно грабајќи ја секоја сенка која може да ја улови.

Лисјата на дрвјата ги впиваат утринските сончеви зраци, лежерно движејќи се нагоре и надолу водени од деликатното ветре. Птиците весело цврчорат игнорирајќи го фактот дека се поразени од детскиот џагор кој одекнува низ маалото.

Никогаш не сум го ценела моето место на балконот толку многу во животот. Седам на мојот балконски стол со нозете кренати на друг, уживајќи во моето студено млечно незасладено кафе додека ја читам “Старецот и морето” на Ернест Хемингвеј.

“…Надежта и сигурноста никогаш не го напуштаа. Таа надеж и таа сигурност сега растеа на ветрот што ги освежуваше…”. Едноставните работи во животот често се најубави. Вистина е.