Saturday morning feels good when it’s a day off work

9 am, I’m seating on my bed, enjoying the sunshine that’s getting through my wide open windows. I’m having my tall glass of dark Nescafe without milk or sugar, but with lots of ice cubes, literally chilling right next to me. I’ve been drinking my coffee without any milk for a while now and it taste really good.


Sunny daylight. Sips of cold mildly bitter liquid. Music.


For some reason, I’ve ignored John Mayer’s “The Search for Everything” for a year and a half and for some other reason, I’ve started listen to it in the past few days and it just sounds perfect at this moment. And it’s even perfect on a Saturday morning that’s a day off work!

I’m about to start reading a new book until I feel fully awaken and get ready for some other activities. I’m planning on visiting three museums and one gallery today. There are few exhibitions in the city and I haven’t had the time to see them. I usually get a Sunday off, so now that it’s Saturday I can finally get to do couple of things I want to do.

I wish I can get a job where my weekend days would forever be none working days. A job where I’ll only be working first shift. A job where I would be payed at least the standard amount of payment.


Screw it! I’m not thinking about my job today! It’s all about relaxation and enjoyment today!


In the morning

I wonder what time it is. 10:30 am? Nah, it must be 11.

My room is dark as it was when I went to bed last night. Window blinds are all the way down so they don’t let any light inside. Windows are shut closed so it will be as quiet as possible. Don’t wanna be awaken too early by the traffic noise or the birds chirping.


I slowly get up like I’ve been sleeping only 5 hours and not the 9 I just did. I go to the bathroom, wash my face with cold water and my teeth with Parodontax and move along to the kitchen.

Tall glass on the counter top.

I put one teaspoon of classic Nescafe inside.

Add splash of cold water. Swirl it around with a coffee hand machine till it’s full of foam. Add cold milk till it gets a beige color.

Nice tall glass of cold unsweetened coffee.


I turn my laptop on and open SoundCloud. I put on some Soja music as loud as the laptop lets me. I plug my Wacom in the laptop and turn the SketchBook on.

Sweet reggae music, cold iced coffee and sketching.

No one home, but me. No one to bother me.


Favorite type of morning.

Leisure morning hangout with Hemingway ~ Опуштено утринско дружење со Хемингвеј

Four big ice cubes are bathing in my morning milky unsweetened coffee, doing a hula dance around the see-through pink straw, constantly surfacing on the top and going back in, clicking on the tall walls of the glass as I’m bringing it closer to my lips to take a sip.

The sun has spread out it’s rays lavishly on every inch of the city, making sure it’s statement it’s load and clear: summer has arrived. Luckily, my balcony is selfishly tucked in on the first floor, between the trees and the neighboring buildings, possessively grabbing all the shadow it can catch.

The tree leaves are soaking up the morning sun rays, casually moving up and down guided by the delicate breeze. The birds are cheerfully chirping ignoring the fact that they’re being defeated by the children’s chatter that echoes throughout the neighborhood.

I’ve never appreciated my balcony spot more in my life. I sit in my terrace chair with my feet up on another one, enjoying my cold milky unsweetened coffee while reading “The old man and the sea” by Ernest Hemingway.

“…His hope and his confidence had never gone. But now they were freshening as when the breeze rises…”. The simple things in life are often the best. It’s true.


                                                                           (my photo)

Четири големи коцки мраз се капат во моето утринско млечно незасладено кафе, изведуваат хула танц околу проѕирната розева сламка, постојано се појавуваат на површината и се враќаат назад, одѕвекнуваат од високите ѕидови на стаклената чаша како што ја приближувам до моите усни за да се напијам голтка.

Сонцето ги распостелило своите зраци раскошно врз секој дел од градот, осигурувајќи се дека неговата изјава е јасна и гласна: летото пристигна. Среќа, мојот балкон е себично скриен на првиот спрат, помеѓу дрвјата и соседните згради, посесивно грабајќи ја секоја сенка која може да ја улови.

Лисјата на дрвјата ги впиваат утринските сончеви зраци, лежерно движејќи се нагоре и надолу водени од деликатното ветре. Птиците весело цврчорат игнорирајќи го фактот дека се поразени од детскиот џагор кој одекнува низ маалото.

Никогаш не сум го ценела моето место на балконот толку многу во животот. Седам на мојот балконски стол со нозете кренати на друг, уживајќи во моето студено млечно незасладено кафе додека ја читам “Старецот и морето” на Ернест Хемингвеј.

“…Надежта и сигурноста никогаш не го напуштаа. Таа надеж и таа сигурност сега растеа на ветрот што ги освежуваше…”. Едноставните работи во животот често се најубави. Вистина е.

Red cup of warm unsweetened coffee ~ Црвена шолја со топло незасладено кафе

It’s 11 in the morning, the dark clouds that usurped the sky are coloring the daylight with gray and they are creating a feeling like it’s the dawn. I slept for almost 9 hours. I’m not sorry, it’s my day off work. I left my bed scattered, the blankets and pillows entwined into a colorful wrinkled mess, just like a floor of an artist studio.

I went to the bathroom, I looked in the mirror, I  peeked my face. I washed it with refreshing gel, and my teeth with parodontax. The same messy hair, the same pair of eyes, the same face with gentle wrinkles and mildly darkened half-circles under the eyes.

In my second ritual of the morning, I activated both of the electrical kettle and the smallest hob cooker of the stove. After only couple of seconds, the water in the kettle was boiling, and after couple of minutes, the milk in the metal pot on the stove was warmed. I sprinkled the Nescafe granola with them and then, I added a little bit of cold milk. I filled a glass with water and I was ready for a fully waking up.

I set on the bed in my room, I lifted my legs on a small wooden stool and I placed my laptop on my lap. That’s it. The beginning, the end and everything in between in the next hour that followed.

Red cup of warm unsweetened coffee.

“When I Sleep” by “Have Mercy”. Sip of coffee, sip of water. Acoustic “Backseat Serenade” by “All Time Low”. “Andria” by “La Dispute”. Facebook. Instagram. Coffee. Water. “I’ve Given Up On You” by “Real Friends”. “Table’s Turned” by “Neck Deep”.

Like a gif. With my right hand I’m scrolling on the touch pad of my laptop, with my left hand I’m having sips of coffee and water. My feet are crossed on one another, the top one moves to the rhythm of the songs. Seemingly an endless act became an hour.

I woke up.

Processed with VSCO with hb2 preset

                                                      (my photo)

11 часот наутро е, темните облаци што го узурпирале небото ја бојат дневната светлина во сиво и создаваат чувство како само што да се разденило. Спиев речиси 9 саати. Не зажалив, слободен ден ми е од работа. Го оставив креветот растурен, ќебињата и перниците испреплетени во шарен изгужван хаос, исто како подот од студиото на еден сликар.

Отидов во тоалет, се погледнав во огледало, си го ѕирнав лицето. Си го измив со освежувачки гел, а забите со parodontax. Истата разбушавена коса, истиот пар очи, истото лице со нежни брчки и благи темни полу-кругови под очите.

Во вториот ритуал на утрото, паралелно ги активирав електричниот бокал и најмалата рингла на шпоретот. За неколку секунди заклокоте водата во бокалот, а по некоја минута, се стопли и млекото во металното лонче на шпоретот. Ги посипав гранолите Нескафе со нив и потоа, додадов уште малку студено млеко. Си наполнив и чаша со вода и со тоа се подготвив за целосно расонување.

Се стокмив на креветот во соба, ги кренав нозете на мало дрвено столче и го наместив лаптопот во скутот. Толку. Почетокот, крајот и се’ помеѓу на наредниот саат кој следи.

Црвена шолја со топло незасладено кафе.

“When I Sleep” од “Have Mercy”. Голтка кафе, голтка вода. Акустична “Backseat Serenade” на “All Time Low”. “Andria” на “La Dispute”. Фејсбук. Инстаграм. Кафе. Вода. “I’ve Given Up On You” на “Real Friends”. “Table’s Turned” на “Neck Deep”.

Како gif. Со десната рака скролам на touch pad-от од лаптопот, со левата рака ја кревам де шолјата со кафе, де чашата со вода. Стапалата ми се прекрстени една врз друга, горната мрда во ритамот од песните. Навидум бескраен акт, така цел саат.

Се расонив.