Fuck your fake love

7 fucking years.

Most of my 20s.



Sunday by the lake

I’ve got my favorite leggings on. I’ve got my Reebok Royal’s on that makes me feel like I can walk from one end of the city to the other.

I’ve got the clouds in the sky covering the sun. I’ve got the perfect weather today.

I’ve got your hand in mine. And a brownie macchiato in the other.

Park 1

I’ve got the park around me.


Birds chirping away. Ducks quacking. Dogs barking and running around. People talking and bursting into laughs.

You and me loving each other.

No worries on my mind. Time stopped. Didn’t care where I was; didn’t care where I want to be. Didn’t care about people; or life. I just felt your presence; heard your laugh; felt your touch; enjoyed your kiss.


Once in a while, we stumble upon “our” tree. Four and a half years ago, we carved our initials into a heart into a tree. You can barely see it now, but it’s still there! And it use to look like this:


Rain, Dylan, you and me ~ Дожд, Дилан, јас и ти

Today Bob Dylan turns 76. Today we are lucky enough to be able to enjoy his enormous ingenious oeuvre of 38 studio records released throughout the past 55 years. Today, like many other days, he managed to rustle up some delightful, but for some reason bittersweet feelings inside of me.


Today, it’s been raining all day. I have my black tea with lemon cooling off in one of my favorite mugs. Sweet biscuits piled up next to my laptop are teasing my nostrils. I go randomly through Dylan’s master-pieces, song by song. The rain drops going through the tree leaves right next to my balcony sound so satisfying. Natural remedy for the nerves.

I think of you. We were together yesterday and the day before that, and the day before that, and the day before that… but I think of you. Is it egotistical that I miss you? We rarely go through a day without seeing each other and when we do, my eyes demand to see you, my lips need to kiss you, my being requires to be near you. Let it rain, let the thunders break down the sky, let the world submerge under the heavy shower. I just want to be with you.

Dimmed room, squashy sectional sofa corner, my head on your chest.

Your fingers stroking my hair.

Goosebumps all over my body.

Rain, Dylan, you and me.

Денес, Боб Дилан полни 76 години. Денес, среќни сме што можеме да уживаме во неговиот огромен генијален опус од 38 студио албуми издадени во последните 55 години. Денес, како и многу други денови, успева да создаде некои прекрасни, но од некоја причина горко-слатки чувства во мене.

Денес, цел ден врне дожд. Си имам црн чај со лимон кој се лади во една од моите омилени шолји. Слатки бисквити натрупани до мојот лаптоп ги предизвикуваат моите ноздри. Поминувам без редослед низ Дилановите ремек дела, песна по песна. Капките дожд кои поминуваат низ лисјата од дрвјата кои се наоѓаат веднаш до мојот балкон звучат толку задоволително. Природен лек за нерви.

Мислам на тебе. Бевме заедно вчера и ден пред тоа, и ден пред тоа, и ден пред тоа… но мислам на тебе. Дали е егоистично тоа што ми фалиш? Ретко поминуваме ден без да се видиме и тогаш, моите очи бараат да те видат, моите усни сакаат да те бакнат, моето битие мора да биде во твоја близина. Нека врне, грмежите нека го искршат небото, светот нека се утопи во обилниот дожд. Само сакам да бидам со тебе.

Затемнета соба, мек ќош од Ге, мојата глава на твоите гради.

Твоите прсти низ мојата коса.

Ежење низ целото тело.

Дожд, Дилан, јас и ти.


                                (not my photo)