frustrating

A damn air conditioner dribble ~ Проклето капење од клима уред

Tac….. tac….. tac….. tac….

It’s almost 1 am and I’m seating on my balcony with my both feet up on a chair and a book in my hands. The light bulb over my head attracts all kinds of winged creatures who are in a passionate search of a meal.

Tac….. tac…. tac… tac…. tac….. tac….. tac…….. . . . ..

My light bulb is so loud. It radiates throughout the neighborhood echoing it’s beams over the dark orange clay walls. Dozen of buildings are surrounding me, concealed in a darkness, mobbed in a gang. My yellow energy saving bulb is lustrous.

Tac….. tac…. tac…

My left eyelid is dancing. It’s infuriating, utterly maddening! A nerve is shaking, doing it’s little cha cha moves every now and than with no reason what’s so ever.

Tac….. tac…. tac…

A car is passing by through the nearest street. Another one. And another one.

Tac… tac… taC… tAC… TAC… TAC… TAC… TAC……. . . .  .. .. . . .

The crickets are chirping, making my eyes crave a slumber. A chorus of perfect rhythm, tranquil and effortlessly pleasant.

TAC….. TAC….. TAC…. TAC…. TAC….

Insects fiercely buzzing around my bulb.

TAC….. TAC….. TAC…. TAC…. TAC….

Car passing by.

TAC….. TAC….. TAC…. TAC…. TAC….                  TAC….. TAC….. TAC…. TAC…. TAC….

TAC….. TAC….. TAC….         TAC….. TAC…..    TAC….. TAC….. TAC…. TAC…. TAC….TAC….. TAC….. TAC….TAC….. TAC…..

Crickets chiiiiiiiiiiiiiirp    chiiiiiiiiiiiiiirp    chiiiiiiiiiiiiiirp   chiiiiiiiiiiiiiirp   chiiiiiiiiiiiiiirp

TAC….TAC….. TAC….. chiiiiiiiiiiiiiirp… TAC…..  chiiiiiiiiiiiiiirp…. TAC….. TAC…. chiiiiiiiiiiiiiirp

TAC….. TAC….. TAC…..

THAT DAMN TAC!!!!!!!

A drop of water repeatedly persistently forever continually smacking on a plastic flat surface. A damn air conditioner dribble.

TAC….. TAC….. TAC…. TAC…. TAC…. TAC….. TAC….. TAC…. TAC…. TAC….  TAC….. TAC….. TAC…. TAC…. TAC…. TAC….. TAC….. TAC…. TAC…. TAC…. TAC….. TAC….. TAC…. TAC…. TAC…. TAC………

A street dog started barking.

 

I’m going to bed.


Так….. так….. так….. так….

Речиси е 1 часот по полноќ и седам на балкон со двете нозе кренати на столица и книга во рацете. Сијалицата над мојата глава привлекува секакви видови на криласти суштества кои се во страствена потрага по оброк.

Так….. так…. так… так…. так….. так….. так…….. . . . ..

Мојата сијалица е толку гласна. Зрачи низ маалото, одекнувајќи ги своите зраци од темно портокаловите глинени ѕидови. Десетина згради ме опколуваат, скриени во темница, собрани во банда. Мојата жолта штедлива сијалица е сјајна.

Так….. так…. так…..

Мојот лев очен капак танцува. Тоа толку фрустрира, крајно излудува! Некој нерв се тресе, си го изведува својот ча ча танц од време на време без никаква посебна причина.

Так….. так…. так…..

Автомобил поминува низ најблиската улица. Уште еден. И уште еден.

Так… так… таК… тАК… ТАК… ТАК… ТАК… ТАК……. . . .  .. .. . . .

Штурците чврчорат, ги тераат моите очи да копнеат по сон. Хор со перфектен ритам, мирен и без никаков напор пријатен.

ТАК….. ТАК….. ТАК….. ТАК….. ТАК…..

Инсекти жестоко зујат околу мојата сијалица.

ТАК….. ТАК….. ТАК….. ТАК….. ТАК…..

Автомобил поминува.

ТАК….. ТАК….. ТАК…. ТАК…. ТАК….                 ТАК….. ТАК….. ТАК…. ТАК…. ТАК….

ТАК….. ТАК….. ТАК….         ТАК….. ТАК…..   ТАК….. ТАК….. ТАК…. ТАК…. ТАК….ТАК….. ТАК….. ТАК….ТАК….. ТАК…..

Штурци цвррррррррчорат   цвррррррррчорат   цвррррррррчорат   цвррррррррчорат   цвррррррррчорат

ТАК….ТАК….. ТАК….. цвррррррррчорат… ТАК….. цвррррррррчорат…. ТАК….. ТАК…. цвррррррррчорат

ТАК….. ТАК….. ТАК…..

ТОА ПРОКЛЕТО ТАК!!!!!!!

Капка вода повторливо постојано засекогаш континуирано удира на пластична рамна површина. Проклето капење од клима уред.

ТАК….. ТАК….. ТАК…. ТАК…. ТАК…. ТАК….. ТАК….. ТАК…. ТАК…. ТАК…. ТАК….. ТАК….. ТАК…. ТАК…. ТАК…. ТАК….. ТАК….. ТАК…. ТАК…. ТАК…. ТАК….. ТАК….. ТАК…. ТАК…. ТАК…. ТАК………

Улично куче започна да лае.

 

Отидов во кревет.